Terug van weggeweest is hier de nieuwe uitgave van Gold Nuggets, absoluut een gouden greep voor je collectie Osho boeken of als cadeau aan iemand.

Af en toe zit je immers voor een lezing van Osho en word je opeens diepe getroffen door een bepaalde uitspraak van hem. En hoewel hij nu ook weer niet zo snel spreekt, is de lecture alweer verder en ben je al gauw de precieze formulering van de uitspraak kwijt.

Je zou die ene zin gewoon vast willen pakken en telkens tevoorschijn willen halen als je hem nodig hebt.

Maar het resultaat daarvan is, dat je half met je aandacht bij het vervolg van de lezing bent en voor de rest die ene uitspraak maar steeds probeert terug te halen.

Gold Nuggets

Dat is van nu af aan niet meer nodig, want nu is er: Gold Nuggets. En dat zijn 80 bladzijden aan kernachtige stukjes waar je jezelf aan kunt opladen. Het is zeer waarschijnlijk dat wat jou eens in een hele lezing trof hier wel met zoveel woorden bijzit.

Zoals het boek eenvoudig al begint….. ik herinner het me nu nog, terwijl ik dit boek in de eerste versie in 1988 al gelezen heb.

Daarna was het in no time uitverkocht. Er werd volop naar gevraagd en er kwamen af en toe wat duurbetaalde antiquarische exemplaren beschikbaar.

Dus het is nu tijd om je kans te grijpen.

Lees dit bijvoorbeeld eens als voorproefje:

“Live totally, live intensely, so that each moment becomes golden and your whole life becomes a series of golden moments. Such a person never dies, because he has the Midas Touch. Whatever he touches becomes golden.”

Hier wordt duidelijk geïllustreerd wat ik een sannyasin eens horen zeggen: “Osho spreekt de dingen op een bepaalde manier uit. En zoals Osho het zegt, kan niemand het zeggen.”

En als er iets duidelijk wordt uit de 80 gepresenteerde stukjes in Gold Nuggets, dan is het dat wel.

Er is altijd veel herkenning bij wat Osho zegt; daarvoor is het ook bedoeld.

“ After all I am a very practical man.” heb ik Osho horen zeggen.

Dus de inhoud van wat Osho hier beschrijft, komt ons regelmatig bekend voor.

Maar om het dan zo te verwoorden, dat je spontaan uitroept: “Aha!!” …Dat is zijn unieke kwaliteit.

De uitvoering van het boek is eigentijds en geheel in harmonie met de kernachtige inhoud.

Gouden omslag en unieke goudklompen

Het boek heeft een gouden omslag en binnenin zitten verfijnde illustraties als (gouden) bamboetakjes. Het is een prachtig handzaam geheel om onderweg bij je te hebben en op de plaats van bestemming vlakbij je te leggen.

Iedere keer als je er behoefte aan hebt, pak je het op en je komt geheid het voor jou bedoelde fragment in dit boek tegen.

Het is te kust en te keur gaan en je telkens weer gevoed voelen worden door Osho’s unieke goudklompen.

De illustratieve bamboes zijn bepaald kunstzinnig te noemen. Ze liggen in veelvormigheid uitgestrooid over de bladen van het boek, soms in goud, dan weer in zwart. De ene keer zijn ze vaag afgebeeld en de andere keer veel duidelijker.

Ook zijn ze de ene keer natuurgetrouw en de andere keer heel erg vrij en speels weergegeven.

 Gold Nuggets, Osho, ISBN 9780981834139, uitgegeven bij Osho Media International,  New York, London, Mumbai

DVD-lezing bespreking van Ma Donna – zie ook: www.oshoboeken-besproken.nl/

Honderdvijftig jaar geleden kwam de grote stormloop op Californië op gang. De vondst van goud in de bergen ten oosten van San Francisco zette Californië ineens duidelijk op de kaart. Korte tijd later was deze voormalige Mexicaanse provincie een staat van de Verenigde Staten. En, zoals ze zeggen, de rest is geschiedenis.

Zoals elke dag inspecteert timmerman James Marshall op 25 januari 1848 de waterloop van de houtzagerij. Vuil en obstakels in het water zijn immers de pest voor de molen die hij bouwt voor John Sutter. Zijn baas is een Duitser van Zwitserse afkomst, met een vooruitziende blik, die in het nog nauwelijks bewoonde Californië een landelijk paradijs opbouwt onder de naam New Helvetia. Tienduizenden hectaren heeft Sutter al geschikt gemaakt voor akkerbouw, hij heeft 13.000 stuks vee en voldoende werklieden om hem te helpen. Hij wil klaar zijn voor de grote stroom avonturiers naar Californië op gang komt, als het gebied straks als staat deel zal uitmaken van de VS. En de zaken gaan volgens planning.

Maar die dag treft Marshall bij zijn inspectie vlak onder de waterspiegel een klomp goud aan, en, als hij goed kijkt, nog een paar meer. Hij haast zich naar Sutters huis, waar een oude encyclopedie en een test met koningswater bevestigen dat het om goud gaat. Zowel Sutter als Marshall willen dat nieuws niet aan de grote klok hangen. Ze weten dat iedereen dan op hol zal slaan, de houtzagerij en New Helvetia latend voor wat het is. Sutter heeft zijn eigen tijdsschema: een run op het goud in de heuvels en bergen past daarin niet.

Hele steden blijven leeg achter

Enige maanden lijkt het goed te gaan. Sterke verhalen over goudvondsten die de rondte doen worden afgedaan als flauwekul. Dat verandert als in San Francisco Samuel Brennan in actie komt. Als hij lucht krijgt van de schatten die bij Sutter in de bodem zitten, koopt hij alle schoppen, houwelen en andere gereedschappen in de stad op en brengt ze onder in enkele winkeltjes. Vervolgens giet hij wat goudstof in een fles en rijdt daarmee als een bezetene door de straten van San Francisco, schreeuwend dat er een enorme goudmijn is gevonden.

Het is de vonk die het kruitvat van de goudkoorts blijkbaar nodig heeft om te ontploffen. Wat er in de weken, maanden en jaren daarna gebeurt, is qua omvang te vergelijken met de Europese kruistochten en qua betekenis met de oversteek van de Pilgrims van Engeland naar Amerika. Overal waar het nieuws van Brennan doordringt en waar latere berichten loskomen over nieuwe goudvondsten, slaat de gekte toe. Zo gauw ze kunnen trekken mensen naar ‘het gouden land’. Hele dorpen en steden worden leeg achtergelaten. Eerst alleen mensen uit Californië, maar als president Polk in december 1848 het nieuws van het goud in een officiële rede bevestigt, komt ook de oostkust in beweging. Niet veel later raakt ook Europa in de greep van de goudkoorts.

Hoeveel mensen zich uiteindelijk precies in het avontuur storten is nooit bekend geworden, wel weten we dat in de eerste drie maanden van 1849 niet minder dan 17.000 avonturiers per boot Californië bereiken. In tien volgende jaren neemt het inwoneraantal van de staat toe van 90.000 naar bijna 400.000. ‘Als je in aanmerking neemt dat de Puriteinen in tien jaar niet meer dan dertig- of veertigduizend mensen naar New England voerden, dan zien we de werkelijke proporties van de grootschaligheid van de goudkoorts’, schreef de historicus Charles Beard.

Gewend aan een hard leven

De eerste golf van avonturiers strijkt neer in de maanden na Brennans startschot. Dit zijn vooral mannen uit de omgeving: boeren en ranchers die gewend zijn aan het harde leven. Al snel blijkt het goud in grote hoeveelheden voorradig. De ene na de andere ader wordt blootgelegd. Dan is het hek van de dam, zo blijkt ook uit het laatste artikel van The Californian, op 29 mei 1848: ‘Iedereen loopt weg, lezers en drukkers. In het hele land, van San Francisco tot Los Angeles, van de kust tot de Sierra Nevada, loopt iedereen te roepen: ‘Goud, goud!’ Velden worden niet meer bewerkt, huizen niet afgebouwd. De enige activiteit bestaat uit het smeden van schoppen en hakken. Wij zijn dus gedwongen de uitgave van onze krant te staken.’

Bron: Jaap Janssen Steenberg, www.amerika.nl

Velen vinden het verzamelen van gouden muntstukken een ongelooflijk interessante hobby maar ook een vrij winstgevende. In ieder geval, of je nu belegt in goudmunten, goudstaven, goudbaren of goudcertificaten, feit is dat goud in al zijn vormen een geknipte investering is.

In tijd, zal u uw inzameling kunnen worden verkocht als winst. Op deze manier, zal u bijverdienste voor zich later in het leven naast een fantastische inzameling van waardevolle munten. Er zijn sommige echte gouden muntstukenthousiasten op het Internet.

De geschiedenis van gouden muntstukken dateert zover terug als 2.700 jaar geleden. De eerste gouden muntstukken in de wereld werden uitgegeven in Lydia rond 640. Bepaalde Internet websites zullen u voorzien  van heel wat informatie over de geschiedenis van gouden muntstukken.

Als geld, zijn de gouden muntstukken een geschikte manier voor mensen geweest om hun transacties te doen. Het goud werd slechts gebruikt voor muntstukken die van een hogere waarde werden overwogen.

Alle belangrijke landen gebruiken reserves van goud (zoals Fort Knox) om hun nationale waarde – een hoogst geschikte investering te handhaven.

Herdenkings gouden muntstukken

Aangezien het goud als een hoogst waardevol soort metaal wordt geacht, het komt is een duidelijke keus wanneer het over het maken van of het produceren van speciale herdenkingsmuntstukken komt. In het verleden, zijn er reeksen gouden muntstukken die enkel aan tekenkroningen evenals andere belangrijke staatsgebeurtenissen werden uitgegeven. Heel wat financiële reserves die door banken worden gehouden zijn in de vorm van gouden muntstukken.

Bron: www.munten-bankbiljetten.nl

Goud als ideale belegging

Goud spreekt tot de verbeelding. Atleten willen niets liever dan een gouden medaille. Het edelmetaal is zeldzaam en duurzaam, het is waardevol en waardevast. Goud staat voor winst en overwinnen. Is goud dan ook een ideale belegging?

Goud is zeldzaam, duurzaam en handzaam. Dankzij deze kwaliteiten heeft het edelmetaal sinds jaar en dag een centrale plaats in onze economie. De eerste muntsystemen maakten gebruik van goud als rekenmiddel, later werden er gouden munten geslagen.

Gouden standaard

In het begin van de 20e eeuw hielden banken voor ieder uitgegeven bankbiljet dezelfde waarde in goud aan in hun kluizen. De ‘gouden standaard’, waarin de economische rekeneenheid een vast gewicht aan goud is, flopte in de jaren ‘30, toen landen wegens de economische crisis zich gedwongen zagen om de koppeling van hun valuta aan de goudprijs los te laten.

Goud speelt nog steeds een belangrijke rol. Het edelmetaal wordt in grote hoeveelheden in kas gehouden door centrale banken, om de veel grotere uitstaande hoeveelheid papiergeld te ‘dekken’. De euro ontleent zijn waarde zodoende aan goud, of het recht van iedereen om zijn euro’s tegen goud in te wisselen bij de instantie die het geld heeft verstrekt (de centrale bank).

Bron: beleggen.blog.nl

Goud voor Spanje, zilver voor Nederland en brons voor Duitsland: ziedaar het podium van het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika. De medailles gingen dus naar Europese landen.

De openingsfase was voor Spanje, dat Nederland wegdrukte. Stekelenburg moest Ramos van een vroege goal houden en Villa knalde maar nipt in het zijnet.
Oranje lag onder en moest zich in de match knokken. Van Bommel en De Jong deden dat wat letterlijk. Ze ontsnapten allebei aan een vroege rode kaart na bijzonder gemene overtredingen.

Robben

De Nederlanders raakten pas met de rust in zicht in de buurt van Casillas. De Spaanse doelman moest plat gaan op een schot van Robben in de korte hoek.
Na de rust was het weer Spanje dat scherper uit de kleedkamer kwam, maar echte kansen leverde dat niet op. Capdevila vergat wel binnen te tikken aan de tweede paal bij een corner.

De grootste kans kwam er iets voorbij het uur. Sneijder stuurde Robben het straatje in. Die kon alleen op Casillas af, maar hij faalde in de afwerking. De keeper van Real kon nog met een voetreflex de bal voldoende doen afwijken zodat die naast ging.
Spanje eiste de bal op en prikte twee keer gevaarlijk tegen. Heitinga hield Villa van zijn zesde goal, Ramos kopte over.
In de slotfase was er nóg een grote kans voor Robben. Hij was sneller dan zijn belagers, maar Puyol stopte hem genoeg af en Casillas ging goed in de voeten. Het bleef 0-0 in de reguliere speeltijd.

Spanje krijgt loon naar werken in verlengingen

De verlengingen hadden meteen heel wat meer om het lijf dan de 90 minuten reguliere tijd. Het begon met een warrige fase, waarbij veel Spanjaarden tegen de mat gingen in de zestien, maar van een penalty kon onmogelijk sprake zijn.

Geen penalty’s

Wat later mocht de ingevallen Fabregas alleen op Stekelenburg af, maar de Nederlandse keeper stak een been voor zijn schot.
Meer en meer vond Spanje de openingen in de Nederlandse defensie. Iniesta mocht met de bal aan de voet in de box, maar hij vergat af te drukken. Even later trapte Navas via Van Bronckhorst in het zijnet.
De Nederlanders gokten op de penalty’s, zeker toen verdediger Heitinga tegen zijn tweede gele kaart aanliep.

Nederland in de rouw

Strafschoppen leken net als in 2006 over de wereldbeker te gaan beslissen, tot Iniesta scoorde in de 116e minuut na een leep pasje van Fabregas en heel Nederland in rouw dompelde. Spanje is voor het eerste wereldkampioen. Voor Nederland, dat nog nooit het WK won, is het al de derde nederlaag in de finale.

Erelijst WK voetbal

jaar winnaar finalist uitslag
1930 Uruguay Argentinië 4-2
1934 Italië Tsjechoslovakije 2-1 (n.v.)
1938 Italië Hongarije 4-2
1950 Uruguay * (na finalepoule)
1954 West-Duitsland Hongarije 3-2
1958 Brazilië Zweden 5-2
1962 Brazilië Tsjechoslovakije 3-1
1966 Engeland West-Duitsland 4-2 (n.v.)
1970 Brazilië Italië 4-1
1974 West-Duitsland Nederland 2-1
1978 Argentinië Nederland 3-1 (n.v.)
1982 Italië West-Duitsland 3-1
1986 Argentinië West-Duitsland 3-2
1990 West-Duitsland Argentinië 1-0
1994 Brazilië Italië 0-0 (pen. 3-2)
1998 Frankrijk Brazilië 3-0
2002 Brazilië Duitsland 2-0
2006 Italië Frankrijk 1-1 (pen. 5-3)
2010 Spanje Nederland 1-0 (n.v.)

Bron: www.sporza.be

Goud wordt beste betaalmiddel

“Goudstaven worden ’s werelds nieuwe betaalmiddel. Ook vandaag steeg de goudprijs verder richting 1240 dollar, dankzij aanhoudende twijfels over de financiële stabiliteit van de eurozone. Gisteren werd het vorige record van 1227,5 dollar op 3 december jongstleden gesloopt en vandaag is de goudprijs verder gestegen.
Steeds meer beleggers geloven dat het schuldenprobleem aanpakken door meer schulden te creëren zich vroeg of laat zal wreken en dat iedereen papiergeld gaat wantrouwen. Dat goud in de lift zit bewijst het feit dat de goudprijs niet enkel in Amerikaanse dollars stijgt, maar in alle belangrijke munten, op de Canadese dollar na.
De goudprijs is hard op weg om voor het tiende achtereenvolgende jaar te stijgen. Sinds begin dit jaar is her gele metaal al 12% duurder geworden in dollars, uitgedrukt in euro’s is goud zelfs bijna een kwart duurder geworden.”

Bron: www.express.be

Goud en zilver als betaalmiddel

“Sommige winkels in de VS beginnen rekening te houden met de toekomstige en onvermijdelijke val van de dollar en het ontstaan van hyperinflatie, en zijn daarom begonnen met het accepteren van gouden en zilveren munten als betaalmiddel.”

Bron: http://duurzamevoldoening.blogspot.com

Betalen met zilver en goud

Sommige winkels in de VS beginnen rekening te houden met de toekomstige en onvermijdelijke val van de dollar en het ontstaan van hyperinflatie, en zijn daarom begonnen met het accepteren van gouden en zilveren munten als betaalmiddel. In het bijgaande YouTube filmpje (of de link, als de embed-functie nog steeds niet hersteld is) laat een man, ‘George’, als bewijs zien hoe hij bij de lokale supermarkt in Los Angeles voor ruim $ 19 dollar aan voedsel (e.d.) koopt, en betaalt met slechts een paar zilveren dubbeltjes.
‘Dit is de toekomst,’ merkt George op, terwijl hij het in de supermarkt aan de muur bevestigde stuk papier met daarop de gehanteerde wisselkoers van goud en zilver filmt. In een kantoortje van deze supermarkt wordt de koers via internet nauwlettend in de gaten gehouden, en staan reeds een paar plastic zakken vol gouden en zilveren munten. De winkel in kwestie heeft zelfs een klein wisselkantoortje geopend, met daarin onder andere een tester (op echtheid) en een weegschaal om de munten te kunnen afwegen.
‘Hiermee wordt bewezen dat je wel degelijk goud en zilver kunt ‘eten’,’ aldus George. Door veel mensen als waardeloos beschouwde zilveren dimes (dubbeltjes) blijken prima betaalmiddelen te zijn, omdat deze voor 90% uit zilver bestaan. George betaalt zijn $ 19 dollar boodschappen met de zilveren dimes, en accepteert lachend de officiële nikkelen muntjes die hij als wisselgeld terugkrijgt. Daarna ruilt hij nog wat oud goud in voor enkele tientallen (in de nabije toekomst volkomen waardeloze) dollars.
Nadat hij zijn filmpje op YouTube plaatste, zou de account van George vrijwel onmiddellijk geblokkeerd zijn. Iemand anders plaatste het filmpje opnieuw, maar het is dus onzeker hoe lang dit nog te zien zal zijn. Uit de snelle blokkade van George’s account blijkt wel, dat de authoriteiten beslist niet willen dat het vertrouwen van de Amerikanen in hun zwaar overgewaardeerde munt nog verder afneemt.

Bron: http://xandernieuws.punt.nl

De Olympische Zomerspelen van de XXIXe Olympiade werden gehouden in Peking, de hoofdstad van de Volksrepubliek China. Het was de 26e editie van de Zomerspelen die duurden van 8 tot en met 24 augustus 2008. Er deden 204 landen mee. Aansluitend werden in Peking van 6 tot en met 17 september de Paralympics gehouden.

Controverse
De toewijzing van de Spelen aan China is controversieel in sommige kringen wegens de politieke situatie en de mensenrechtenschendingen. Amnesty International meldde zowel in april 2007 als in juli 2008 dat in de aanloop naar de Spelen de situatie voor terdoodveroordeelden en buitenlandse journalisten in China verbeterd is, terwijl de repressie tegen eigen journalisten en activisten juist is toegenomen.

Fakkeltocht
De estafette met de olympische fakkel die van Athene naar Peking werd gebracht, leidde door het Himalayagebergte. Daarbij werd de fakkel door een groep van 80 speciaal getrainde bergbeklimmers ook naar de top van de Mount Everest gebracht. In steden als Londen en Parijs werd de fakkeltocht door enkele demonstranten aangegrepen om te protesteren tegen het, in hun ogen, weinig democratische gehalte van het land en de mensenrechtenschendingen.

Openingsceremonie
De openingsceremonie vond plaats op 8 augustus 2008 (de speciale dag: 8/8/8) in het Vogelnest, het hoofdstadion van de Spelen dat werd ontworpen door het architectenbureau Herzog & de Meuron. Het evenement duurde iets meer dan vier uur en er waren 60.207 tickets verkocht voor de opening. De kostprijs van het gebeuren bedroeg zo’n slordige € 60 miljoen (= circa 650.136.000 yuan). De regie van de spectaculaire openingsceremonie was in handen van de Chinese filmregisseur Zhang Yimou.

Slotceremonie
De slotceremonie vond plaats op 24 augustus 2008. De regie was opnieuw in handen van de Chinese filmregisseur Zhang Yimou. Tijdens de slotceremonie werden de vlaggen van alle deelnemende landen een laatste keer het stadion binnengedragen. Ook mochten alle atleten het stadion binnenlopen. De medailles voor de marathon bij de mannen waren de laatste van deze Spelen en werden tijdens de ceremonie uitgereikt.

Hoogtepunten

Zwemmer Michael Phelps, de koning van de Spelen met acht keer goud. De Amerikaanse zwemmer Michael Phelps wint acht gouden medailles tijdens deze Spelen. Hiermee overtreft hij een andere zwemlegende, zijn landgenoot Mark Spitz die in München 1972 er zeven wist te winnen.
Michael Phelps wordt de meest succesvolle olympiër ooit. Zijn totaal aantal gouden medailles komt samen met die van Athene 2004 op 14. Hij gaat op de lijst van succesvolste medaillewinnaars op de Olympische Zomerspelen turnster Larissa Latynina, sprinter-verspringer Carl Lewis, hardloper Paavo Nurmi en zwemmer Mark Spitz voorbij, die op negen keer goud staan. In Athene won Phelps ook nog 2 keer brons, zodat zijn totaal aantal medailles op 16 komt.
De Jamaicaanse sprinter Usain Bolt schudt in de finale van de 100 m met gemak de concurrentie van zich af en loopt een nieuw wereldrecord van 9,69. Het is voor Jamaica de eerste gouden medaille op de sprint in de olympische geschiedenis. België heeft in Peking weinig succes. Een aantal sporters is dicht bij het podium, maar haalt het net niet. De Spelen worden op de laatste atletiekdagen toch nog goed afgesloten. Met goud voor hoogspringster Tia Hellebaut en zilver op de 4 x 100 meter bij de vrouwen.

Maleisië en Iran zijn van plan dit jaar de gouden dinar te gaan gebruiken om hun bilaterale betalingen te regelen. De gouden dinar was de munt van de islamitische wereld tot de ineenstorting van het Ottomaanse rijk in 1924.

Voor rijke landen

Als het experiment slaagt, wil Maleisië de alternatieve internationale munt inzetten in het betalingsverkeer met alle 32 landen waarmee het bilaterale betalingsovereenkomsten heeft. Het was het laatste initiatief van premier Mahathir Mohamad om het internationaal financieel systeem te hervormen. Volgens hem speelt dat systeem zoals het nu is in het voordeel van rijke landen en speculanten.

Niet langer dollar?

Maleisië en Iran gebruiken nu de Amerikaanse dollar voor hun bilaterale transacties – bijvoorbeeld voor het betalingsverkeer tussen hun nationale banken. Volgens Maleisië kunnen vooral kleine landen met beperkte deviezenreserves voordeel doen bij het overschakelen naar een alternatieve munt voor internationale betalingen. De waarde van de gouden dinar is gebonden aan die van het goud, en de prijs daarvan verandert lang niet zo snel als die van de dollar.
De invoering van de gouden dinar vergt wel een hele omschakeling. Iran en Maleisië zullen hun onderlinge vorderingen beginnen uit te drukken in de nieuwe eenheid, en om de drie maanden afrekenen. Tijdens een dergelijk kwartaal worden alle Maleisische exporteurs betaald in ringgit – de Maleisische munt – door de Bank Negara (de Maleisische nationale bank). Maleisische importeurs betalen de bank de tegenwaarde in ringgit van de producten die ze invoeren. De Iraanse nationale bank doet net hetzelfde voor importeurs en exporteurs uit dat land. Aan het eind van elk kwartaal verrekenen de twee landen eventuele verschillen in gouden dinars.

Hervorming

Voorstanders hopen dat het systeem een aanzet kan geven tot een diepgaande hervorming van het bestaande internationale financiële systeem. Als één van de slachtoffers van de Aziatische crisis van 1997 heeft Maleisië zich daar altijd sterk voor ingezet. “We moeten een einde maken aan de artificiële manipulatie van wisselkoersen,” stelt Raja Mohamad, de vice-voorzitter van de Maleisische Islamitische Kamer van Koophandel. Raja gelooft dat de herinvoering van de gouden dinar ook tot een nieuwe eenheid in de islamitische wereld kan voeren. De regering van Maleisië heeft al gesprekken aangeknoopt met de Islamitische Ontwikkelingsbank in Saudi-Arabië en met verscheidene islamitische landen in de regio om de alternatieve munt een kans te geven. Als de dinar in de pilootlanden geloofwaardigheid heeft verworven, kunnen ook andere handelspartners als Cuba, Brazilië, Hongarije en Birma er misschien van overtuigd worden. Daarvoor moet dan wellicht wel afgestapt worden van de dinar – een munt die te zeer geassocieerd wordt met de islamitische wereld.

Geen verzet

Volgens premier Mahathir hebben de Amerikaanse regering en het Internationaal Muntfonds (IMF) nog geen verzet aangetekend tegen de plannen. Maar op een conferentie in Kuala Lumpur waar het initiatief dinsdag werd voorgesteld, argumenteerde Ralston Thiedeman, een directeur van de financiële instelling Swiss Asia Capital, dat het project botst met de regels en de filosofie van het IMF. Als het project aanslaat, kan dat volgens hem tot een verder waardeverlies van de dollar leiden, terwijl de goudprijs flink zou kunnen stijgen. Maleisië gaat ervan uit dat eventuele speculatie op de goudmarkt in elk geval beperkt zal blijven.

Inhoud:
De jeugd van auteur Stefaan Van Laere (°11 november 1963) werd gekleurd door de vele glansrijke prestaties van wielerkampioen Eddy Merckx (°17 juni 1945). In dit boek bundelt hij een aantal herinneringen aan de grootste renner aller tijden, die niet voor niets de bijnaam de ‘Kannibaal’ kreeg. Ook Eddy’ s roemruchte tegenstanders zoals Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy, Luis Ocaña, Bernard Thévénet, Freddy Maertens, Roger De Vlaeminck en nog tal van andere wielercoryfeeën passeren de revue. De prilste van die herinneringen was de eerste Tourzege van Eddy Merckx, dertig jaar na Sylvère Maes op de dag dat de Amerikanen voet op de maan zetten.
De moeder van de schrijver groeide op in het Hagelandse dorpje Kersbeek-Miskom, aanpalend aan Merckx’ geboortedorp Meensel-Kiezegem. In dit dorp vond op het einde van de Tweede Wereldoorlog een drama van collaboratie en verzet plaats, met vele tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. De naam van de familie Merckx – die de reputatie kreeg ‘zwart’ te zijn – was met dit onverkwikkelijk dossier verbonden, en de auteur legt in dit boek uit hoe de ouders van Eddy niets verweten kan worden. Integendeel zelfs, zowel vader als moeder Merckx leunden eerder aan bij het verzet en een van Eddy’s ooms kwam niet meer terug uit Bergen-Belsen, waar ook Anne Frank het leven liet.

Een absoluut hebbeding voor de wielerliefhebber! Met uniek beeldmateriaal.

Hoe bestellen:

VANUIT BELGIE:

stort € 18,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 15 juni 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.
VANUIT NEDERLAND:

stort € 19,95 op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 15 juni 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.

Auteur Stefaan Van Laere over ‘Eddy Merckx en ik’

Een boek over Eddy Merckx? Nóg een boek over Eddy Merckx, hoor ik de lezer al verzuchten. Alsof er al niet genoeg inkt aan de grootste wielrenner aller tijden verspild is.
Ik kan alleen maar begrip voor deze reactie opbrengen. Inderdaad, met de boeken, video’s en dvd’s gewijd aan de loopbaan en het leven van wielrenner Eddy Merckx alleen al kan je een volledige bibliotheek vullen. Al van toen hij in 1962 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen werd gaat er welhaast geen dag voorbij of hij staat wel ergens in een krant, tijdschrift of figureert op radio of televisie.
Op die bijna 50 jaar moet Eddy Merckx zowat de meest geïnterviewde en geportretteerde sportman ter wereld zijn. Naast zes opeenvolgende bekroningen als sportman van het jaar in België vanaf 1969, werd hij ook driemaal verkozen tot beste sporter van de wereld (1969, 1971 en 1974).
Voeg daarbij nog een Nationale Trofee voor Sportverdienste, een UCI trofee voor Beste Wielrenner van de 20ste eeuw, de verkiezing tot Beste Belgische Atleet van de Eeuw, respectievelijk een derde en vierde plaats bij de VRT- en RTBf-verkiezing van Grootste Belg en nog talloze bekroningen wereldwijd, en iedereen zal beseffen dat hij thuishoort in dat selecte lijstje van Belgen met een ruime bekendheid zoals Kuifje (Hergé), zangers Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata en Soeur Sourire, de heilig verklaarde pater Damiaan en farmaceutisch wonder Paul Janssen. En met, meer recent, fenomenen als Arno, Helmut Lotti, Vaya con Dios en Axelle Red.
In dit boek over Eddy Merckx hoef je dan ook geen wereldschokkend nieuws over deze wielrenner te verwachten. Ik ken weinig – of zelfs geen – mensen die gedurende een zo lange periode met engelengeduld en bereidwillig de media te woord hebben gestaan. Vooreerst uiteraard tijdens zijn carrière zelf, waarbij Eddy voor, tijdens en na de koers steeds manifest in woord en beeld naar voren werd gebracht.
Maar die loopbaan eindigde in 1978, op het moment dat ik dit schrijf zowat 32 jaar geleden. Toch is Merckx in die 32 jaar, ruim langer dan de periode dat hij als wielrenner actief was, nooit uit de media geweest.
Vooreerst bleven en blijven de sportjournalisten uit binnen- en buitenland België’s meest bekende sportman vinden om zijn mening te ventileren over deze of gene koers of wielrenner.
Ik heb het altijd verbazingwekkend gevonden dat Eddy Merckx de pers al die tijd van dienst is gebleven, ook al had hij er zelf geen onmiddellijk voordeel bij. En intussen moet hem toch elke zinvolle vraag al minstens duizend keer gesteld zijn.
Uiteraard waren er ook wel onderwerpen waarover Merckx na zijn carrière kon ondervraagd worden. Toen hij een paar jaar na zijn afscheid aan de wielersport een eigen fietsenfabriek oprichtte, was dat een nieuw verhaal goed voor alweer de nodige stof. De invalshoek dat een ex-wielergrootheid een aantal van zijn vroegere ploegmaats een job in de fabriek gaf, ging erin als zoete koek.
En dan was er natuurlijk de rol van Eddy Merckx als fiere vader toen zijn zoon Axel voor het meest onwaarschijnlijke beroep koos, namelijk ook wielrenner worden. Als zoon van de allergrootste renner uit de geschiedenis weet je dat je nooit je vader zal kunnen overtreffen, maar Axel nam de moeilijkste weg.
Alternatieven als een carrière in het voetbal (waarvoor Axel net als zijn pa wel enige aanleg bleek te hebben) of een postje in de fietsenfabriek bleken het niet te kunnen halen van de lokroep van de fiets.
“Wie ben ik om hem te beletten te koersen!” sloeg Eddy Merckx de handen ten hemel, goed wetend wat zijn zoon te wachten stond.
De wielerliefhebbers smulden ervan, want opnieuw een Merckx in het peloton was een aangenaam vooruitzicht. Als Axel ook maar een fractie van de erelijst van zijn vader bijeen fietste was het allang goed.
Zelf had ik er de nodige twijfels bij, want ik wist goed hoe die sympathieke kerel van nabij door de critici zou gevolgd worden.

Axel zelf leek er zich niets van aan te trekken en bouwde een mooie carrière uit met toch enkele prachtige uitschieters zoals een nationale titel, een legendarische ritzege in de Giro voor de ogen van zijn vader waarbij hij een huiveringwekkende val maakte en een bronzen medaille op de wegrit tijdens de Olympische Spelen.
Bij die val in de achtste rit van de Giro 2000 toonde Axel zich een volleerde Merckx. In een van de gevaarlijke afdalingen kwam hij ten val door de slechte stuurmanskunsten van Jose-Enrique Gutierrez. Stijf van de adrenaline klom Axel uit de ravijn en reed terug naar de kopgroep met onder meer Di Luca en Casagrande die elkaar zaten te beloeren. Terug bij de groep demarreerde Axel en won op schitterende wijze voor de ogen van zijn vader, die te gast als wielercommentator in zijn enthousiasme de cabine bijna afbrak.

Eddy Merckx over zijn zoon:
“Axel? Die heeft meer karakter dan ik!”

Eddy Merckx is een onuitputtelijk thema. Toen ik twaalf jaar oud was, wist ik al dat ik ooit een boek over hem zou schrijven. Het hoe en het waarom zal de lezer bij het vorderen van de bladzijden duidelijk worden. Ik wilde niet het zoveelste boek met nieuwe onthullingen en invalshoeken maken, maar wel een heel persoonlijk werk waarbij ik me laat leiden door de golven van mijn herinneringen en emoties. Verwacht dus geen chronologisch overzicht, maar veeleer het spel van associaties.
Want de wielersport zit in mijn bloed, en Eddy Merckx ís de wielersport.

www.stefaanvanlaere.be

De eeuwige schoonheid van oud goud

Oud goud is geld waard. Je kan het verkopen voor cash geld, of het laten omsmelten in in goudbaar, gouden munten naar keuze of een prachtig juweel.

Schoonheid

Men zegt wel eens dat een juweel een ding van schoonheid is, bedoeld voor de eeuwigheid. Voor heel wat juwelen of sieraden gemaakt van goud, zilver en platina gaat dat inderdaad op en ze worden dan ook vaak van generatie op generatie doorgegeven en met de grootste zorg bewaard.
De meeste van deze juwelen worden zelden of nooit bij een handelaar te koop aangeboden, of het zou moeten zijn dat de eigenaar plots in geldnood komt of een extraatje nodig heeft.

Zonde

Heel wat van die prachtige stukken blijven gewoon in de schuif of de bankkluis liggen, en dat is eigenlijk zonde. Mooie juwelen in goud, zilver en platina , zijn gemaakt om gedragen te worden en anderen van de schoonheid te laten genieten.
Misschien zijn uw juwelen niet helemaal meer naar uw zin. Dat kan verschillende oorzaken hebben. In de loop der jaren kan uw smaak veranderen en vindt u die prachtige gouden ketting die u van uw grootmoeder gekregen heeft ineens toch niet meer zo mooi. En is die met platina en zilver bezette ring ongetwijfeld een stuk van grote waarde, maar ziet u uzelf er toch niet mee lopen pronken wegens net iets te opzichtig.

Mankementen

Of, evenmin denkbeeldig, zijn de juwelen in de loop der tijden misschien toch niet altijd helemaal bewaard en verzorgd zoals het hoort en is sprake van kleine of zelfs grotere mankementen die een deel van de uitstraling van het juweel wegnemen. In al deze gevallen is de verkoop van uw juwelen het overwegen waard. U krijgt zeker nog een mooi bedrag voor uw waardevolle stukken, geld dat u kunt besteden aan nieuwe juwelen die wel helemaal naar uw zin zijn of natuurlijk aan andere dingen naar keuze.

Iets nieuws van iets ouds…

Een andere oplossing is dat u die juwelen of oud goud die u intussen niet meer of minder bevallen door een vakman laat transformeren. U levert dan zelf het oud goud en dat laat u door een vakman omvormen in de door u gewenste gouden ringen, gouden armbanden, gouden colliers en noem maar op. Aangezien u het goud, zilver of platina levert moet u dan enkel het maakloon betalen. U kunt hierbij kiezen uit vooraf vastgelegde modellen of een geheel nieuwe, op maat gemaakte juwelencreatie.
Dit kan een mooie en elegante oplossing zijn voor iemand die een bepaald juweel geërfd heeft dat je minder mooi vond maar dat afkomstig is van iemand die je na aan het hart lag. Door het edelmetaal te hergebruiken blijft je op die manier toch nog het gevoel hebben een kostbaar voorwerp van de persoon in kwestie dicht bij je te dragen.

Reiniging van je oud goud

Het transformeren van oud goud en gouden juwelen heeft nog een bijkomend voordeel. Bij dit proces wordt het edelmetaal alvorens het in de gewenste vorm te gieten eerst zorgvuldig gereinigd van alle mogelijke onzuiverheden die er bij de creatie van het oorspronkelijk juweel al inzaten of die er in de verdere geschiedenis van het juweel in terechtkwamen. Op die manier krijgt u dus een splinternieuw, prachtig juweel dat u uiteraard minder zal kosten dan dat u er een moet aankopen.
En uiteraard kunt bij het aanmaken van een nieuw juweel op basis van een bestaand juweel alle kanten uit. Wilt u er diamanten, briljanten, parels en noem maar op aan laten toevoegen? Voor uw vakman-edelsmid is dat geen enkel probleem.

Welke voedselproducent is de grootste misleider van 2010? Wie verkoopt het best gebakken lucht? Wat is met stip het meest opgeblazen product? Kortom: welke voedselproducent heeft recht op het Gouden Windei? De organisatie Foodwatch gaat op zoek en geeft deze orignele prijs..
Wie is de grootste misleider?
Foodwatch reikt jaarlijks een prijs uit voor de grootste misleider in voedingsland: het Gouden Windei. Deze dubieuze prijs is bestemd voor de voedselproducent die het nog bonter maakt dan zijn concurrenten. Die onze kinderen zoete, vette troep verkoopt als verantwoord snoep. Of ons ten onrechte voortovert dat we gezonder worden van zijn hapje of drankje. De producent die alleen in hele kleine lettertjes op het etiket zet wat er echt in zijn product zit.
De jury

Hanneke Groenteman, presentatrice

Journaliste en tv-presentatrice Hanneke Groenteman heeft aan het begin van haar carrière voor het Parool en voor VARA-radio gewerkt. Later stapte ze over naar de VPRO, waar ze zeven jaar het VPRO-kunstprogramma De Plantage presenteerde. In 1998 presenteerde ze ook het programma “Zomergasten”. Daarnaast is in 2003 haar schrijversdebuut “Doorzakken bij Jamin” verschenen, gevolgd door “Dikke dame” (2006) en “Bestemming bereikt?” (2009). Hanneke heeft in haar persoonlijke leven veel expertise opgedaan op het gebied van voeding en diëten.
Ik heb het gevoel bedrogen te worden. De levensmiddelenindustrie belooft van alles, bijvoorbeeld dat hun product gezond is en dat je er slank onder blijft, maar de producten zijn helemaal niet zo gezond dus je komt bedrogen uit.
Frans Kok, hoogleraar Voeding en Gezondheid
Prof.dr.ir. FJ Kok is hoogleraar Voeding en Gezondheid en hoofd van de afdeling Humane Voeding van Wageningen Universiteit, tevens lid van de programmaraad van het Top Institute Food & Nutrition. Eerder was hij voorzitter van de Gezondheidsraad commissie die de Richtlijnen Goede Voeding 2006 voor de Nederlandse bevolking heeft opgesteld. Zijn wetenschappelijke werkgebied betreft onder andere voeding en ziektepreventie, eetgewoonten en overgewicht. Daarnaast is hij supervisor (en projectleider) voor tientallen onderzoeken in dit veld en heeft hij meer dan 250 publicaties op zijn naam staan.
Dhr. Kok heeft tijdens de selectieprocedure vooral gelet op of het product bestemd is voor kinderen en moeders, of het veel gegeten wordt en of er gezondheidslogo’s op zitten. Vervolgens heeft hij gekeken of deze logo’s ten onrechte op het product zijn geplakt.

Pierre Wind, televisiekok
Na jarenlange ervaring als kok in (Michelin)sterrenrestaurants, waarmee hij diverse prijzen heeft gewonnen, maar ook als foodstylist, schrijver en dichter, geeft Pierre, samen met o.a. het Voedingscentrum en de Universiteit Wageningen didactische smaaklessen op basisscholen. Tevens is hij stuurlid achter de Week van Smaak en in 2010 gestart met de Groene Academie. Ook is Pierre evenementenpresentator en de presentator van het NPS-televisieprogramma ‘De Eetfabriek’. Hij heeft aan diverse televisieprogramma’s gewerkt, waaronder “Ik kook van jou” en maakt digigrafie, websites en video’s.
Consumenten zijn niet goed genoeg beschermd binnen de huidige wet- en regelgeving, zeker wat de informatie op etiketten betreft. Kortom, de huidige situatie is niet transparant voor de consument.